Zelf doen

Ik heb voor het eerst het werk van Wim Delvoye gezien in Museum Tinguely in Basel. En geroken: er stonden twee Cloaka’s – een soort poepmachines – waarvan één in werking. Het banale speelt een grote rol in zijn werk en hij combineert dat met moderne technieken en oude ambachten.

Dat zie ik graag: ouderwets handwerk in een nieuwe toepassing. Het was heel verfijnd gemaakt, niet door Delvoye zelf maar door een vakman die dat al jaren doet. De kunstenaar is in dit geval alleen de bedenker.

Delvoye moet van tevoren heel goed weten wat hij wil om het maakwerk te kunnen uitbesteden. Hoe anders werkt dat bij mij. Ik heb vooraf geen vastomlijnd beeld in mijn hoofd. Het verandert ook terwijl ik bezig ben. Dat maakt het lastig om iets aan een ander over te dragen. Dus bedenk ik niks dat ik niet zelf kan maken of leer ik om het zelf te doen.

 

Time is on my side (Jerry Ragovoy)

Vilt

Fijn om weer een nieuwe techniek te leren. De afgelopen 3 weken heb ik lessen vilten en borduren gevolgd bij Olivera Micovic. In de zomer had ik al eens kennis gemaakt met vilt, bij een workshop van Astrid Polman. Dit kan ik vast een keer toepassen in mijn werk, dacht ik toen al. Want met vilten kun je wol in allerlei vormen boetseren. En het leent zich ook goed voor de schimmel- en mosachtige texturen die ik zo mooi vind. Maar echt een duidelijk plan heb ik nog niet. De ideeën komen vanzelf als ik aan het werk ben en dan is het heel prettig als ik uit verschillende technieken kan kiezen om het te realiseren.