Idee

“Inspiratie bestaat, maar het moet je wel werkend aantreffen”*, is een mooie uitspraak van Picasso. En dat klopt, als ik aan het werk ben, komen de ideeën vanzelf naar me toe. Zo bedacht ik eens dat het wel gaaf zou zijn om een figuur van stevige stof te naaien en die te vullen met beton. Hoe zou dat eruit zien als je het textiel eraf trekt wanneer het hard is geworden? Ik heb meteen betonmortel gekocht. De zak heeft twee jaar hard staan worden in de kelder.

Gisteren zag ik bij Museum Beelden aan Zee een prachtig, beklemmend beeld van Katinka Kersten: vijf gestapelde betonnen mensfiguren. In de plooien zat nog rafelige stof. Waarschijnlijk was ik uitgekomen op een heel ander resultaat als ik het plan had doorgezet, maar Katinka laat wel mooi zien dat het een uitstekend plan was.

 

* La inspiración existe, pero tiene que encontrarte trabajando.

Groot durven denken

“Gebruik goedkoop materiaal, dan kun je groot werken,” zegt El Anatsui tegen zijn leerlingen. Afgelopen woensdag zag ik enkele relatief kleine werken van hem in de Prins Claus Fonds Galerie. Een film liet zien hoe hij met enkele werknemers veel grotere kunstwerken maakte voor de biënnale in Venetië. Eentje bedekte  de gevel van een Palazzo. Een schitterend gewaad gemaakt van afval. Duizenden aluminium flessendoppen werden daarvoor geplet, geperforeerd en aan elkaar geknoopt: een monnikenwerk.

Omdat ik zelf ook heel goed ben in het bedenken van tijdrovende klussen en  op dezelfde manier ringetjes van metaal of tuinslang aan elkaar knoop, wilde ik deze expositie graag zien. Uiteindelijk heeft de moed van El Anatsui me het meest geïnspireerd. Het lef om je land te verlaten, om mensen in dienst te nemen en om met hen samen grote dingen te maken. Zelf denk ik te vaak dat ik alles alleen moet doen en mijn ideeën onrealistisch zijn. Dat het gekkenwerk is, kortom. Ik neem voortaan een voorbeeld aan El Anatsui, voor wie niets te gek is.

Biologisch geïnspireerd

Vorige week fotografeerde ik op een wandeling in het bos oranje boomzwammen en mos. Toen ik de foto later terugzag, merkte ik ineens de gelijkenis op met mijn eigen werk van tuinslangringetjes. Met terugwerkende kracht had ik mijn inspiratiebron gevonden.

De overeenkomsten die het meest in het oog springen zijn de kleurencombinatie en de onregelmatige verdeling van de eilandjes oranje over het groen. Maar dat is niet wat mij het meest inspireert. Fascinerend is vooral het woekeren van een organisme, in dit geval de boomzwam. Het laat een grote levenskracht zien. Tegelijkertijd duidt het op ziekte en verval, want de zwam gebruikt de boom als voedingsbodem. Met enzymen onttrekt hij voedingsstoffen uit het hout, waardoor de houtstructuur wordt aangetast.

In de natuur is niets goed of fout, mooi of lelijk. Er schuilt schoonheid in alles.