Juf

Sinds kort geef ik les. Twee leerlingen heb ik. De een wil leren lassen, de ander wil haar voorraad lappen verwerken tot bonte dierfiguren. Twee heel verschillende bezigheden dus, maar een ding hebben de lessen gemeen: het gaat er heel ontspannen aan toe.

Dat ging wel anders toen ik stage liep voor de deeltijd Pabo. Met zweetoksels stond ik voor de groep. De kinderen spaarden me – volgens mijn stagebegeleider – omdat ik veel crediet bij ze had opgebouwd door naar hun verhalen te luisteren.

Echte aandacht dus. Ik realiseer me steeds meer hoe belangrijk dat voor mij is. Voor de klas kwam ik daar niet voldoende aan toe. Ik voelde goed aan wat de kinderen nodig hadden, merkte dat daar grote verschillen in waren en probeerde het onmogelijke: aan al die behoeftes voldoen. Met een privéles kan ik mijn volle aandacht aan die ene persoon geven. Zo kan ik er helemaal zijn, niet alleen voor de leerling, maar ook voor mezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *